Geçen aylarda arşivde imha edilecek evrakları ayıklama işlemine başlamıştık. 2005’ten itibaren çalıştığım yerde, 21 yıl boyunca yazdığım, saklama süresi dolmuş evrakların hepsini imha edilmesi için gönderdik. "21 yıl ne iş yaptın?" diye sorsalar gösterebileceğim fiziksel hiçbir şey kalmadı. Lise ve üniversite de daktilo ile eğitim görmüştük. Çalışma hayatında hem daktilo hem bilgisayar ile yazı yazardım. Artık her belgeyi dijital ortamda üretiyoruz. Gelecek nesiller, dijital bir ortamda gözlerini açtığı için hissettiğim bu duyguları onların anlamasını beklemiyorum. Benim neslim ne demek istediğimi anlayabilir ancak… Bir yanım o imha edilen dosyalarla birlikte uçtu gitti… Sanki "Haccecan dünya da yaşadı mı?" diye sorsalar bu asla kanıtlanamayacakmış gibi.. Yok gibi… Bir yanım bu yokluğu kabul etmekte çok zorlanıyor. Bir yanım ise "Asla yok olmayacaksın, bambaşka varoluşlara evrileceksin." diyor. Maddesel dünyanın sonuna gittikçe yaklaşıyoruz. Umarım bu dijital çağ insanlığa ve dünyaya iyi gelir…
